Alledaagse uitdaging 4

Als relatietherapeut ben ik zo neutraal mogelijk natuurlijk. Toch is de ‘samenzweringstechniek’ ook heel leuk om toe te passen.  Het gevoel van onvrede dat beide partners hebben wordt onderkend en erkend. Dus soms begrijp ik ze allebei en trek ik op grappende wijze om beurten partij voor zowel de een als de ander en door dan letterlijk van plaats te wisselen.

Maar tijdens de paasbrunch dit jaar zat ik naast mijn broer die terwijl mijn schoonzusje in de keuken was, zijn nood bij mij klaagde over haar eisende gedrag. En natuurlijk begreep ik hem helemaal…

Broer: ik word er helemaal gek van dat ze steeds iets anders verzint dat in huis gedaan moet worden. De keuken is nog niet af of ik kan de badkamer onder handen gaan nemen.

Ik: Ja dat herken ik wel van hoe het bij ons gaat. Mijn vriend klaagde er ook vaak over dat er geen einde kwam aan de klussen in en rond het huis. Geregeld vroeg hij me wanneer ik eens tevreden was.

Broer: Ja, ik word er echt gestoord van. Wanneer is ze nou eens blij met wat ik heb gedaan? Maar nee, er is altijd wel weer wat anders.

Ik: Oh, maar ik heb wel een idee hoe je daar mee om kunt gaan hoor.

Broer: Oh, vertel eens.

Ik: laten we ervan uitgaan dat er inderdaad altijd nog wel iets te doen valt in huis en dat zij steeds als je iets gedaan hebt weer met wat anders komt. Hoe zou te zijn als je haar s avonds gewoon om twee opdrachten vraagt? Die doe je dan en dan vraag je haar weer om twee opdrachten. Dan neem jij het initiatief, hoeft zij niet meer te zeuren en loop jij niet meer achter de feiten aan.

Broer: Ha ha ha tja ik kan ’t proberen. Ze zou ervan zeker van opkijken!

Ik: Reken maar!