Mijn wraak was niet zoet

Gepubliceerd: 30 juni 2020
Door: Erica Risiglione

Blog

Ik heb hem nog een keer in de val laten lopen. Dat voelde even goed, maar uiteindelijk trok ik toch aan het kortste eind…

We hebben er allemaal mee te maken; mensen die een beetje raar zijn, mensen die heel raar zijn, mensen die rete irritant zijn, mensen die je leven zuur maken of mensen die jouw leven zelfs onmogelijk maken. Het liefst zou je ze compleet ontwijken, maar als dat dan echt niet kan dan wil je misschien wel wat tips om met ze om te gaan.

In dit nieuwsitem wil ik het hebben over de wraakzuchtige mensen. Ik hoop natuurlijk voor je dat je er niet of zelden mee te maken hebt, maar mocht je ze wel kennen dan weet jij ook dat die mensen echt niet leuk zijn. Tenzij je voor jezelf weet hoe je het moet relativeren.

Onschuldig

Ze lijken in eerste instantie zo onschuldig, namelijk direct een open conflict aangaan doen ze niet. Dus jij denkt, mijn feedback of mijn actie is meegevallen en het komt allemaal goed. En dan ineens, een paar dagen, of misschien zelfs een paar weken, later krijg je de kous op je kop. Huh… denk je dan, waar komt dit nu weer vandaan? Maar voor degenen die dit wel eens mee hebben gemaakt, op enig moment begin je het te begrijpen. Ik deed toen dit en nu krijg ik dat. En daar is dus helemaal niets onschuldigs aan.

Voorbeeld

Ik heb het aan den lijve ondervonden. Enkele jaren terug werkte ik tijdelijk bij een organisatie waar de manager nogal wraakzuchtig was. In het begin merk je het nog niet zo, maar na een tijdje ging het van kwaad tot erger. Wat gebeurde er? Als je werkt, dan maak je af en toe foutjes of er gaat gewoon iets mis. Per ongeluk iets vergeten, te laat reageren of gewoon niet uitgepakt zoals gehoopt. Dat kon door mij komen en soms lag het ook aan een ander, bijvoorbeeld aan die manager. In eerste instantie was het geen enkel probleem maar een paar dagen later kreeg ik, totaal onverwacht, enorm op mijn donder voor iets dat werkelijk niet belangrijk was. Ik schrok me wezenloos! Waar ging dit over???

Wat kun je ermee?

Het zijn in de werksituatie vaak lastige momenten. Tenslotte voel je je totaal niet veilig om ook maar iets te doen of te zeggen. Je weet namelijk nooit of en wanneer de boemerang terugkomt. Maar er zijn opties. In het kort zijn deze als volgt:

  1. Op een terloopse manier informeren of iemand tevreden over je is. Hiermee voorkom je dat emoties opstapelen en je ze op enig moment op een wraakzuchtige manier terugkrijgt.
  2. Aangeven welk effect hun actie op jou heeft.
  3. Ter verantwoording roepen, eventueel door het aan te kaarten bij een leidinggevende. (Lastig als het jouw leidinggevende is.)

Al deze acties vragen in ieder geval wel om vertrouwen. Hoe meer de wraakzuchtige persoon je vertrouwt, hoe meer resultaat je kunt boeken. Wel is zeker dat jij je emoties in bedwang moet houden, de verstandige moet zijn en bij voorkeur vergevingsgezind. Doe in ieder geval geen poging om de wraakacties te onthullen.

Kun je dit ook met humor en uitdaging doen?

Ik vond het lastig. De veiligheid was bijzonder laag waardoor het contact met deze persoon ook niet erg warm was. Daarnaast was hij onberekenbaar en je weet nooit zeker of datgene wat je zegt op dat moment of op een later moment toch niet verkeerd geïnterpreteerd wordt. Humor en uitdaging schept wel een band en vergroot het vertrouwen. Dus als er openingen zijn is het verstandig deze te gebruiken. Er bestaat een kans dat deze persoon dan iets minder ontevreden wordt en jij er minder problemen mee hebt.

In deze situatie daagde ik mijzelf met humor uit. Waarom? Omdat dat relativeert en omdat je dan een beetje om jezelf kan lachen. Het positieve daarvan is dat het ontspanning oplevert en dat is wel weer bijzonder gunstig in de omgang met deze wraakzuchtige. Zeker als je ze feedback wil geven.

Terug naar het voorbeeld

Nadat ik van de eerste schokken bekomen was heb ik mezelf afgevraagd waarom het zo mooi was dat mij dit nu ook overkwam. (Ik was uiteraard niet de enige in de organisatie die hier last van had.) Het duurde even, maar 1 ding was zeker, ik hoorde er nu wel helemaal bij. Ik was zogezegd ‘ingeburgerd’. Daarnaast heeft het mijn begrip voor de collega’s enorm vergroot. En het onderlinge begrip verbeterde enorm.

Ook hoefde ik me geen zorgen meer te maken of ik niet te hoog van mijn voetstuk zou vallen. Deze was in 1 klap minstens gehalveerd! Dat geeft ook rust. De verwachtingen werden ineens een stuk realistischer.

Daarnaast kreeg ik er ook fysieke klachten van. Dat heeft voordelen. De tandarts bijvoorbeeld heeft goed aan mij verdient. 2 keer controle, 1 keer foto’s… nee, het was toch echt gewoon stress 😊.

Financieel was het ook niet onvoordelig. Op een of andere manier moest het werk vaak over worden gedaan. Net anders of gewoon nog een keer omdat de tijd alweer verstreken was… Ik werd per uur betaald, dat is dan eigenlijk best gunstig.

Zelfs op dit moment heb ik er baat bij, want er ontstaat zomaar een artikel over.

Vertrouwen is goed maar was de controle beter?

Om te testen of ik toch niet per ongeluk deze persoon verkeerd in had geschat heb ik hem nog een keer in de val laten lopen. Deze kan ik niet aanbevelen trouwens. Die mensen zijn zo goed in het nemen van wraak, veel beter dan ik, dat de terugkomende boemerang bij wijze van spreken een enorm gat sloeg. Maar ik wist nu wel dat ik echt gelijk had, ik heb heel even kunnen grinniken om de val die ik had gezet maar over het algemeen genomen was mijn wraak toch echt niet zoet.

Voor mij was er één oplossing. Uit de situatie stappen. Afstand nemen. Kun jij dat niet… Probeer jezelf dan vooral te troosten door om jezelf te lachen. Het is het beste medicijn.



Praatjes vullen geen gaatjes

Gepubliceerd: 2 juni 2020
Door: Erica Risiglione

Blog

Sommigen lijken begaafd anderen verzinnen er zoveel omheen dat je gek van het geklets wordt… Wat moet je toch met deze kletsmajoren.

We hebben er allemaal mee te maken; mensen die een beetje raar zijn, mensen die heel raar zijn, mensen die rete irritant zijn, mensen die je leven zuur maken of mensen die jouw leven zelfs onmogelijk maken. Het liefst zou je ze compleet ontwijken, maar als dat dan echt niet kan dan wil je misschien wel wat tips om met ze om te gaan.

De kletsmajoors

Je hebt praatjesmakers en je hebt praatjesmakers. De ene draait je een rad voor ogen met mooie woorden. Woorden die te goed zijn om te geloven. De ander gebruikt zoveel tekst dat het je begint te duizelen. Hoeveel zijwegen kun je inslaan… of… Hoe mooi kun je praten? Even is het leuk maar dan…. Zoooooo vermoeiend!!!

De eerste kletsmajoor is (lijkt) begaafd, ze zetten zichzelf graag in de spotlight, hebben geen hulp nodig en lijken precies te weten hoe het zit. Totdat je dieper op de stof ingaat of vragen gaat stellen. Dan kan hij boos worden en doen alsof je zijn tijd verdoet en jij dit echt zelf moet weten. Of hij gaat zich gedragen als de ‘tweede praatjesmaker’. De tweede kletsmajoor gedraagt zich als een domme filosoof. Als hij praat vraag je je af of hij het wel snapt. Eerst denk je misschien: “jeetje hij heeft erover nagedacht…”. Totdat hij 37 zijwegen inslaat en uiteindelijk tot de conclusie komt dat het universum invloed heeft gehad op een wetenschapper die tijdens het slaapwandelen een formule heeft opgeschreven waarmee hij heeft ontdekt wat het juiste vaccin is voor bijvoorbeeld Covid19.

Wat hebben deze twee kletsmajoors gemeen? Ze hebben helaas maar zeer oppervlakkige kennis van hetgeen ze vertellen. Ze hebben een klok horen luiden, maar geen enkel idee waar de klepel hangt.

In de val lokken?

Op enig moment heb je door dat je met zo’n kletsmajoor zit opgescheept. Wat een toestand! Tragisch! Dus ga je proberen hem te ontmaskeren. Nou… dan kun je nog wel eens van een koude kermis thuis komen. Deze mensen hebben hun leven gewijd aan het vertellen van mooie, geloofwaardige verhalen. Ze zijn een specialist in dat vakgebied… Jij komt net kijken, dus wees niet te verbaasd als hun verhaal toch beter klinkt waardoor jij alsnog aan het kortste eind trekt.

Lukt het je wel dan blijft er vooral een vervelende sfeer achter. Maar hij zal het niet afleren. Het is tenslotte het enige wat hij echt goed kan.

Waarom doen ze het?

In deze alinea val ik altijd een beetje in de herhaling. Vroeger….. toen is het mis gegaan. Te weinig aandacht. Ze moesten daar waarschijnlijk extra hun best voor doen,. Of alleen bij echt uitzonderlijke resultaten werden ze beloond… En zo leert deze persoon dat hij moet overdrijven en kennis en kunde moet veinzen.

Lekker belangrijk

Dat zal allemaal wel, maar wat kun jij er nu aan doen? Stel dat je ze in je omgeving hebt, zorg dan dat je niet aan hun lippen komt te hangen en erger nog, meegezogen wordt in hun onkunde. Je zou hun tekortkomingen kunnen negeren en ze motiveren toch iets goeds te presteren. Misschien wordt het resultaat iets minder, maar daar moet je dan maar genoegen mee nemen. Helaas lukt dit alleen als je een goed contact met hen krijgt. En daar moet jij heel hard aan werken.

Je kunt ook onafhankelijk blijven en niet met ze meegaan. Willen zij dat je meedoet? Dan wil jij je tijd liever ergens anders aan besteden. Andere redenen kunnen zijn:

  • dat voelt niet goed,
  • mijn gevoel zegt me iets anders te doen,
  • iets zegt me dit niet te doen enz.

Argumenten met vage redenen. Daar kan niemand iets tegenin brengen

Maar wat kun met humor en uitdaging doen?

Doe eens gek en maak eens plezier. Vooral als ze in hun valkuil schieten. Dus als ze boos worden omdat jij doorvraagt of enorm filosofisch gaan kletsen.

Eerst maar eens de zeer begaafd lijkende kletser. Als zij boos worden, dan gedragen zij zich als een koning of een god (hierover komt later nog een uitgebreider artikel). Je zou bijna aan jezelf gaan twijfelen. Doe dat niet, maar wordt wel een extreme onderdaan… Dat betekent dat je toegeeft dat je enorm dom bent en inderdaad van toeten nog blazen weet. Maar vooral hoe je het in je hoofd haalde om deze almachtige god met jouw onkunde lastig te vallen. Geen gemakkelijke opgave want je moet het wel uitdagend en extreem doen. Want je wil hen een spiegel voorhouden die aangeeft hoe fout hun gedrag is en dat jij deze vragen terecht mag stellen.

De tweede kletskous die alles erbij haalt is iets makkelijker. Alles wat je hoeft te doen is een nog grotere filosoof te worden. Ja ja, daar moet je misschien even over nadenken, maar dat geeft niet. Verzin thuis allerlei (onzin) redenen waarom… sla vele zijwegen in en praat met veel omwegen.

Bijvoorbeeld het verspreiden van het Corona virus… Als ik het heb weet ik zeker dat het via de mobiele telefoon naar de satelliet in de ruimte gaat die het vervolgens over brengt naar degene die ik bel!!! Mijn broer heeft dat namelijk aan den lijve ondervonden, en een filmpje op Facebook beaamde dat sommige mensen het op onverklaarbaar wijze hebben gekregen… Hier kan ik nog een tijdje over uitweiden, maar de rest mogen jullie zelf verzinnen.

Stel dat je dit durft? Verwacht niet direct wonderen. Misschien komen die pas een paar weken later, misschien nooit, maar jij heb tenminste plezier gehad. Je bent creatief geweest en je hebt je jezelf niet laten blokkeren doordat je boos of gefrustreerd werd.

Veel plezier ermee!

Ik hoop dat jullie en je naasten allemaal nog gezond zijn en wellicht zien we elkaar na de zomer weer als ook wij weer aan de slag gaan met trainingen. Maar dan alsof je achter je bureau naar een collega achter een ander bureau praat!



De Energieslurper

Gepubliceerd: 2 mei 2020
Door: Erica Risiglione

Blog

Je biedt een luisterend oor, je geeft advies, je staat voor ze klaar… en wat blijkt… ze doen er helemaal niets mee. Doodmoe word je ervan…

We hebben er allemaal mee te maken; mensen die een beetje raar zijn, mensen die heel raar zijn, mensen die rete irritant zijn, mensen die je leven zuur maken of mensen die jouw leven zelfs onmogelijk maken. Het liefst zou je ze compleet ontwijken, maar als dat dan echt niet kan dan wil je misschien wel wat tips om met ze om te gaan.

Ben jij een sociaal mens? Niet te hard, niet te zacht? Dan is de kans groot dat er toch wel enkele energieslurpers zijn die jou hebben geronseld. Of beter gezegd: jij hebt ze om je heen verzameld. Voelde vast goed in het begin. Jij kon een luisterend oor bieden en zij (leken) advies nodig te hebben. Totdat je doodmoe tot de conclusie kwam dat het toch anders zat…

Achtergrond    

De slurpers hebben ook wel goede kanten hoor. Als er geen druk is, geen stress, geen eisen of verplichtingen dan zijn het hartstikke leuke mensen die gek kunnen doen, zorgzaam en creatief zijn. Leuke ‘kinderen’ vooral op vrolijke momenten.

Ze hebben dan ook een kinderlijke behoefte aan aandacht. Ze staan een beetje hulpeloos in het leven, zeker als het moeilijker wordt en ze zijn nogal impulsief waardoor ieder normaal denkend mens de behoefte krijgt om in te grijpen. Ze missen gewoon een beetje verantwoordelijkheidsgevoel, denken en voelen als een onvolwassene, een krijgen daardoor hun behoeften niet in overeenstemming met de verwachtingen van de omgeving.

Fijn die theorie, maar wat krijg je dan in normale mensentaal? Nou… Klagers die continu om hulp vragen maar het afwijzen als ze het krijgen.

Lekker belangrijk…

In het begin leek het nog wel oké. Waarschijnlijk omdat je het gevoel had dat je iets goeds kon doen en iemand anders kon helpen. Je dacht waarschijnlijk dat je ook een VITAAL ‘beroep’ had 😊. Helaas, het spijt me. Je had net zo goed de pixels van je beeldscherm kunnen tellen, de hagelslag geordend op je brood kunnen aanbrengen of het aantal zoutkorrels in een kilo kunnen tellen (en dan de merken met elkaar vergelijken…) Je doet er namelijk niet echt toe. Althans niet volgens onze behoeften en verwachtingen in het leven.

De opties

Stel dat je klaar ben met moeder of vader Theresa spelen, dan zou je deze mensen op een respectvolle manier je grens aan kunnen geven. Dus niet zoiets als: Goh, je doet dit nu toch al voor de 12e keer? Als je het nu nog niet begrijpt moet je het maar opschrijven en het uit je hoofd leren! Nee, dat dus niet. Je zou het bij jezelf kunnen houden. Bijvoorbeeld: ik moet deze week echt aan mijn eigen werk anders krijg ik het niet af. Met andere woorden, niet geïrriteerd doen, niet kwetsend doen. Gewoon op een goede en respectvolle manier een beetje asociaal zijn 😊.

Je kunt er natuurlijk ook wat humor en uitdaging tegenaan gooien.

Ben je het echt beu en heb je al 30 keer geprobeerd uit te leggen dat je geen zin meer hebt in deze persoon. Dan kun je een cursus bij mij doen en leren hoe je deze persoon met humor en uitdaging een lachspiegel voorhoudt. Niet dat hij/zij erdoor verandert, maar jij krijgt zelf wat meer lucht en lef om wat asocialer te zijn.

Je kunt hem of haar bijvoorbeeld als een kind gaan behandelen. Heb jij een probleem? Neem je notitieblok mee en dan gaan we er eens goed voor zitten. En dan ga jij tot in detail uitleggen wat hij/zij moet doen. Bijvoorbeeld: Oké, je staat op in de ochtend en haalt eerst een paar keer diep adem. Doe dat wel zittend op de rand van je bed… schrijf je wel mee? Er komt namelijk nog heel veel en dat ga je niet onthouden… Dan loop je naar de badkamer … bij het tandenpoetsen werk je als volgt: precies 20 seconden rechtsboven, dan rechstonder, dan voor enz enz.

De strekking is misschien wel duidelijk. Jij vraagt je namelijk af waar dit heen gaat. Nou dat doet de energieslurper ook. Dus geef niet op en blijf tot in detail instructies geven. Hij of zij wordt je vanzelf zat en komt niet meer bij je terug. En ja… jij mag dan gespeeld geïrriteerd doen omdat je er juist voor was gaan zitten om deze persoon tot in detail te helpen. Let op… ook deze methode doen we met heel veel respect. Dus heb een lach op je gezicht en heb de intentie om een lachspiegel voor te houden.

En maak je geen zorgen als je ze voor altijd wegjaagt. De echte slurper heeft niet alleen jou als slachtoffer uitgezocht. Deze mensen spelen op safe en hebben er dus meer. Dus je bent inwisselbaar en echt niet heel bijzonder. Wat je wel hebt gedaan is je een beetje positief ‘asocialer’ opstellen en soms is dat echt nodig.

Durf jij het aan?



Geef ze 1 vinger…

Gepubliceerd: 1 april 2020
Door: Erica Risiglione

Blog

Ken jij ze ook, mensen die je grenzen continu overschrijden? Op dit moment zouden het ook maarzo je kinderen kunnen zijn…

We hebben er allemaal mee te maken; mensen die een beetje raar zijn, mensen die heel raar zijn, mensen die rete irritant zijn, mensen die je leven zuur maken of mensen die jouw leven zelfs onmogelijk maken. Het liefst zou je ze compleet ontwijken, maar als dat dan echt niet kan dan wil je misschien wel wat tips om met ze om te gaan.

Communiceren met humor en uitdaging is 9 van de 10 keer de situatie groter maken. Dat doen we ook met die mensen die je 1 vinger geeft en vervolgens jouw hele hand nemen. (Het zou een kind kunnen zijn 😊.) Jij dacht dat je je grenzen goed aangaf? Deze persoon gaat er met 1000 goede bedoelingen steeds iets verder overheen. En jij laat dat natuurlijk gebeuren totdat je uit je panty springt… En dan is het nog maar de vraag wie de strijd gaat winnen 😊. Wie is het beste getraind in zijn gedrag? De overschrijder of jij?

Waarom overschrijden mensen jouw grenzen?

Ik heb het nu even niet over kinderen, maar over die volwassen mensen die dit al hun hele leven doen. Het zijn mensen die zelf geen hekken of deuren hebben. Voor hen zijn is alles wat van jou is ook van hen. Positief gezien zijn het mensen die graag contact maken en bijzonder productief zijn als je hun ‘hulp’ echt nodig hebt. Mijn (ex) buurman is zo iemand. Ik vroeg om hulp en voor ik het wist werd alles mij uit handen genomen.

Dat was natuurlijk niet mijn bedoeling… het was de bedoeling dat ie alleen deed wat ik hem vroeg en vervolgens terug zijn hok in zou gaan. Hij dacht waarschijnlijk, hoera ik kan helpen, ik doe gelijk dit, dat, zus en zo ook en volgende week doe ik het ook, en volgende maand doe ik het dubbel op… Weet dat veel organisaties (die afhankelijk zijn van hulp van burgers) zonder deze mensen waarschijnlijk niet kunnen bestaan.

Lekker belangrijk

Ik zou dus willen zeggen, geef ze een klein beetje het voordeel van de twijfel, ze doen ook (heel vaak) goed. Maar daar heb jij natuurlijk een broertje dood aan. (Ik ook trouwens als het over mijn buurman gaat.)

Wat kun je doen? Verhuizen, afstand nemen, een ‘hitman’ inhuren? Of als dit wel over je kinderen gaat… ze op marktplaats zetten met in de beschrijving: “hartstikke lief met maar 1 klein foutje…” Maar het is beter om toch duidelijker je grenzen aan te geven. Gewoon nee blijven zeggen. Wel respectvol maar toch NEE. Leg uit dat jouw grens is bereikt. Maak je geen zorgen, de echte overschrijders komen echt wel bij je terug.

Met humor en uitdaging

Wil je op een bijzondere manier aangeven dat jouw grens is bereikt dan vereist dat wel het een en ander van je non-verbale communicatie en intonatie. Namelijk je gaat het tegenovergestelde doen van wat je eigenlijk wil. Je gaat de hem niet jouw hele hand geven, maar 2 handen, 2 armen, voeten en benen. Is dat niet voldoende dan is het de beste oplossing jouw hele lijf ter beschikking te stellen. Dit uiteraard als metafoor. Hoe werkt het in de praktijk?

Stel je hebt hulp gevraagd in je tuin en vervolgens wil iemand de hele inrichting van je tuin overnemen. En stel jij zit daar niet op te wachten 😊. Met veel humor en uitdaging zou je voor kunnen stellen of hij niet ook je huis wil renoveren en vervolgens opknappen. Je zou er een sausje zelfspot overheen kunnen gooien en aangeven dat jij daar toch al ongeschikt voor was. Je bent tenslotte de 30 (of 40, of 50) al gepasseerd. Met kinderen werkt het in principe niet anders. Een beetje herrie maken is wel erg matig! Dat kan altijd beter. Leg in geuren en kleuren uit hoe dat moet!

Het doel

Let wel op dat je dit doet met de intentie de ander te laten voelen dat hij jouw grenzen overschrijdt. Dus het moet een absurde lachspiegel zijn waarin hij zijn gedrag uitvergroot terugziet. Misschien reageert hij erop, misschien niet, het kan de basis zijn voor een echt gesprek waarin je je grenzen aangeeft. En doe het met respect. Je wilt hem namelijk niet afzeiken want dan werkt deze methode zeker niet.



Het wordt echt nooit beter!

Gepubliceerd: 26 februari 2020
Door: Erica Risiglione

Blog

We hebben er allemaal mee te maken; mensen die een beetje raar zijn, mensen die heel raar zijn, mensen die rete irritant zijn, mensen die je leven zuur maken of mensen die jouw leven zelfs onmogelijk maken. Het liefst zou je ze compleet ontwijken, maar als dat dan echt niet kan dan wil je misschien wel wat tips om met ze om te gaan.

Raar, heel raar, rete irritant… maar soms zijn mensen vooral immens vermoeiend. Je hebt al zoveel tijd en aandacht aan ze besteed en toch blijven ze het slachtoffer van de hele wereld. Je hebt 1000 adviezen en tips gegeven, elke keer zeiden ze ja… goed idee… en vervolgens gebeurde er weer helemaal niets. Kortom, ze vreten al je energie op zodra ze ook maar in de buurt komen. Wie is hier nu werkelijk het slachtoffer, jij of hij?

Waarom zijn sommige mensen eeuwig en altijd het slachtoffer

Als kind ben je regelmatig slachtoffer van de omstandigheden. Je vader en moeder bepalen en jij bent te klein om eigen keuzes te maken.  Het overkwam mij vroeger regelmatig. Wat was ik zielig als ik niet buiten mocht spelen. Helaas blijven veel mensen dat gedrag in hun volwassen leven volhouden. Waarom:

  1. Je krijgt volop aandacht in de vorm van medelijden.
  2. Het is nooit jouw schuld. Ideaal!

Er zijn veel momenten in het leven waarin ons van alles overkomt. Maar het is vervolgens een keuze of je gaat zwelgen in de slachtoffer rol of dat je denkt. Shit happens! Ook vandaag… en weer door! Bij deze laatste reactie komt geen zelfmedelijden kijken en je hoeft ook geen medelijden van anderen.

Verantwoordelijkheid nemen

Het is de bedoeling dat je dat in je volwassen leven je eigen verantwoordelijkheid neemt. Je zou er bijvoorbeeld voor kunnen kiezen om situaties de veel negatieve emoties oproepen (welke jou weer in een slachtofferrol kunnen duwen) te ontwijken. Of je zou kunnen besluiten dan sommige negatieve situaties er nu eenmaal zijn (je hoeft je er niet mee te identificeren) en dat jij je er minder of niet door laat beïnvloeden. Maar ja… Hoor je het slachtoffer denken… dan krijg ik helemaal geen aandacht van de mensen om me heen!

Jouw reactie: De Ziekenverzorger

Slachtoffers zijn zielig en hebben een heel zwaar leven. Maar zorg ervoor dat jij niet het slachtoffer wordt van zijn slachtoffer gedrag, dus doorbreek jouw patroon en doe eens iets anders. Als je deze mensen met humor en uitdaging aanpakt betekent het dat je bijzonder veel begrip voor hen gaat opbrengen. Zoveel dat je:

  • Paracetamolletjes haalt om de pijn wat te verlichten,
  • Voetenbankjes aanrukt om onder de voeten te zetten,
  • Voorstelt om thuis op de bank onder een dekentje te gaan liggen,
  • Alle afspraken voor de rest van de maand cancelt zodat hij/zij bij kan komen,
  • Of nog beter: Voorstelt om alvast een ambulance te bellen. Het wordt toch nooit meer beter.

In ieder geval is jouw doel om op een zeer overdreven manier duidelijk te maken dat die ander zich in een slachtofferrol zet en dat dat niet tot oplossingen leidt. Zoals je wellicht weet bieden wij natuurlijk ook geen oplossing, maar we maken de situatie zo dramatisch dat de ander niet anders kan dan zeggen dat ie beter gewoon weer aan het werk kan gaan. En gek genoeg gebeurt dat vaak ook.

Soms kan het ook heel eenvoudig. Mijn goede collega is erg vaak slachtoffer van de situatie. Ik zou al bovenstaande stappen kunnen doen, maar vaak kan het ook met 1 zin. Bijvoorbeeld; “Als ik jou zo hoor moet ik aan Brigitte Kaandorp denken en het nummer Ik Heb Een Heel Zwaar Leven…” Meestal levert dat al een lach op en gaat het ineens over zielig zijn en klagen in het algemeen. Toch een hele mooie manier van feedback geven vind je niet?

Jouw doel

Houd het slachtoffer een vergrootglas voor en zorg dat hij zich realiseert dat hij wel erg zielig doet. Belangrijk daarbij is we, jouw intentie. Doe het positief, doe het met een lach, zorg ervoor dat het slachtoffer voelt dat je hem niet zwart wil maken en zorg er ook voor dat hij voelt dat je alle suggesties niet meent.



boos, boos, boos

Gepubliceerd: 3 februari 2020
Door: Erica Risiglione

Blog

Wat moet je met die onmogelijke mensen? Kun je ze ook met humor uitdagen en hun patronen doorbreken? We gaan het dit jaar proberen.

We hebben er allemaal mee te maken; mensen die een beetje raar zijn, mensen die heel raar zijn, mensen die rete irritant zijn, mensen die je leven zuur maken of mensen die jouw leven zelfs onmogelijk maken. Het liefst zou je ze compleet ontwijken, maar als dat dan echt niet kan dan wil je misschien wel wat tips om met ze om te gaan.

De Krenkeling

Laten we deze serie beginnen met boze mensen. Misschien ken je ze wel. Ze zijn een groot deel van de dag boos. De rij in de supermarkt is ook altijd te lang, waarom zijn er niet meer kassa’s. Die collega doet nooit wat ik hem vraag. De leidinggevende is een eikel en snapt nergens wat van. Het verzorgingshuis waar mijn moeder in zit is waardeloos, de eisen die gesteld worden zijn achterlijk…. en nu staat het stoplicht ook nog op rood!!!

We noemen hem of haar ook wel de krenkeling.

Achtergrond van de krenkeling: Deze persoon is boos maar voelt zich ook het slachtoffer van de situatie. Het is een strijdbaar slachtoffer, maar behalve er gepikeerd, chagrijnig, boos of zelfs woedend over te doen, gebeurt er niet veel. Er wordt niet in oplossingen gedacht. Erger nog, mocht je een oplossing geven dan is deze toch niet goed genoeg. Het is tenslotte ook veel makkelijker om kwaad te blijven.

Waarom zijn mensen chronisch boos?

Het zal je niet verbazen dat het een ‘wond’ is die meestal tijdens de kinderjaren is ontstaan en nog steeds pijn doet. En in die pijn heb je natuurlijk geen zin, dus logischerwijs ga je in de aanval. In dit geval door kwaad te worden. Al met al zou je kunnen stellen: hoe groter de wond, hoe kwader hij of zij zich maakt. Het is gewoon een verdedigingsmechanisme.

Lekker belangrijk!!!

Precies, daar heb jij dus helemaal geen boodschap aan. En hoezo zou jij het leidend voorwerp moeten zijn. Daar heb je helemaal gelijk in en misschien kun je er zelfs wel wat aan doen. Laten we eerst eens naar een ‘gewone’ manier kijken:

  1. Als eerste kun je natuurlijk op een vriendelijke (ja echt vriendelijk, niet gespeeld) manier aangeven dat het boze gedrag niets oplevert. Vaak is er ergens in de relatie wel een moment dat iedereen ontspannen is en deze feedback gegeven kan worden.
  2. Je kunt er ook voor kiezen om deze krenkeling te vermijden. Ga weg, ontwijk of ontvriend hem.

Maar soms heb je het ermee te doen omdat het een collega, familielid of zelfs leidinggevende is. Dan zou je ook het volgende kunnen overwegen.

De overdreven strijdmakker

Als overdreven strijdmakker ben je het totaal eens met de krenkeling. Je gaat samen met hem op de barricade maar je dwingt hem wel om voorop te lopen. Je zou hem ervan kunnen overtuigen dat het nu toch wel echt tijd is voor actie! Het roepen of discussiëren is nu wel genoeg geweest. Dus:

  • Tijd om ‘vriendjes’ in te schakelen die zijn boosdoeners ‘mores’ kunnen leren.
  • Klachten moeten toch echt in veelvoud naar alle directie leden worden gestuurd;
  • Het is zelfs tijd voor geweld om de juiste informatie los krijgen of om een verandering teweeg te brengen want wat er nu gebeurt KAN ECHT NIET!

Voorbeeld: Tijdens trainingen heb ik als voorbeeld vaak de klacht dat mijn man maar voor de helft de tafel dekt. Ik gedraag mij dan als krenkeling en heb ongetwijfeld een heeeel zwaar leven… Een mooie lachspiegel voor mij kan zijn dat je nog bozer doet dan ik. Dat je me vertelt dat het tijd wordt om van zo’n partner te scheiden. Jij kent nog wel een goede mediator die de boel in mijn voordeel kan regelen. Dat heb ik (en hij dus ook) tenslotte wel verdient!

Jouw doel; houd de krenkeling een (lach)spiegel voor en zorg dat hij zich realiseert dat hij niet alle schuld op de ander kan schuiven en dat het toch ook niet zo erg is.

Heel belangrijk is jouw intentie. Doe het positief, doe het met een lach, zorg ervoor dat de krenkeling voelt dat je hem niet zwart wil maken en zorg er ook voor dat hij voelt dat je alle suggesties niet meent.



Humor en Uitdaging in een notendop

Gepubliceerd: 4 december 2019
Door: Erica Risiglione

Blog

Alle artikelen van 2019 samengevat… Helaas, het nut en het effect van humor en uitdaging valt niet in 1 notendop te vatten. Dus het zijn er 5 geworden 🙂

Afgelopen jaar hebben we elke maand aandacht besteed aan het nut van het gebruiken van humor en uitdaging in communicatie. We hebben tips gegeven en regelmatig de ‘traditionele (saaie en serieuze) manier tegenover de humorvolle manier gezet. Want zoals wij zeggen: “gewoon als het kan maar met humor en uitdaging als het moet”. Hieronder 8 redenen nog één keer op een rij.

  1. Het zorgt voor verandering

Iedereen kent ze. Mensen die de hele dag door laten weten dat ze ontevreden zijn over een bepaalde situatie. Heerlijk, wat luchtte dat op… maar meestal tijdelijk, want je zelf oplossende vermogen wordt er echt niet door aangesproken, je creativiteit wordt steeds minder en voor je het weet ben je ook nog je vrienden kwijt. Humor en uitdaging zorgen ervoor dat je boodschap op een effectieve wijze aankomt en onthouden wordt. De ontvanger verandert iets of gaat een situatie actief accepteren.

Daag eens uit!

In plaats van oplossingen te geven zou je onder meer kunnen kiezen voor een uitdagende one-liner…

Plak een grote lach op je gezicht, heb alleen maar goede bedoelingen en laat iemand die klaagt over continue verandering dan weten: Tjsa Karel… Er zijn nu eenmaal mensen die kunnen veranderen en er zijn mensen die daar totaal ongeschikt voor zijn…. Mag jij raden in welke categorie jij hoort 😊!!!

2. Het relativeert.

De lach zorgt ervoor dat je situaties sneller relativeert. En dat heeft veel voordelen; het kan zorgen voor tevredenheid, geluk, ontspanning en energie. Je maakt je immers niet meer druk om dingen die niet zo belangrijk zijn. Dus in plaats van nog serieuzer te zijn dan je gesprekspartner…

Bekijk het eens met humor..

Lach (van binnen) om de situatie. Bedenk waarom het zo fantastisch is dat jou dit vandaag overkomt. En bedenk waarom je elke dag ‘zoveel pech’ zou moeten hebben…

Benader het eens met zelfspot…

Voel je je persoonlijk aangevallen? Gebruik eens zelfspot! Het is meestal jouw interpretatie die ervoor zorgt dat het je kwetst. Haal je schouders maar eens op, lach erom en geef gewoon toe dat je (bijvoorbeeld) een kluns bent. Erger nog… het komt waarschijnlijk ook nooit meer goed! 😊

3. Lachen is gezond.

Echt waar! Je leeft langer. Je voelt je prettig, zorgeloos en opgewekt. Je ziet er beter uit, want je straalt! Je traint je buikspieren. En lachen brengt mensen dicht bij elkaar. Zelfs als je elkaar niet kent. En je hoeft elkaar niet eens aardig te vinden.

Beinvloeden wordt een eitje

Lachen zorgt ervoor dat het stress hormoon afneem en het geluk hormoon toeneemt.  Ook heel handig als je iemand wil beïnvloeden. Dat werkt namelijk veel beter als die ander zich zorgeloos, opgewekt en stressvrij voelt.

Lachen voor een beter contact

Een lach op je gezicht (al is het maar een glimlach) maakt je toegankelijker voor anderen waardoor je makkelijker verbinding maakt met mensen om je heen. Hoeveel makkelijk is het om mensen om je heen aan te spreken, te motiveren of te stimuleren als je met hen in verbinding staat? En andersom: hoe slecht werken je opmerkingen als je niet in verbinding staat!

4. Vergroot zijn/haar oplossend vermogen.

Met enkele verrassende en verfrissende opmerkingen gaat de ontvanger creatiever worden en om zelf oplossingen vinden voor problemen. Want soms zijn we zo lang met een probleem bezig dat we ons er bijna mee identificeren. We hebben geen probleem meer, we zijn het probleem

Humor verbreedt het perspectief

Wil je voor de lange termijn een oplossing? Geef dan met humor ruimte in het hoofd wat tot creatieve oplossingen kan leiden. Het is tegenstrijdig maar je zult merken dat mensen om je heen zeggen: “zo had ik het nog niet bekeken”. Gekke oplossingen of verklaringen zijn namelijk een bron van inspiratie.

5. Je dus een beter contact krijgt (zie ook punt 3).

Lachen, ook in moeilijke situaties, brengt mensen dichter bij elkaar. Vaak dient het als ijsbreker en lucht het op. Wie bereid is om te lachen, kan daarmee menige remmingen overwinnen en meer zelfvertrouwen opbouwen.

Wat doet de uitdaging?

Uitdaging zorgt ervoor dat je sterker in je schoenen gaat staan. Je ontdekt kanten en mogelijkheden van jezelf die je nog niet eerder had gemerkt. Doe je dat ook nog op een humorvolle manier die verrassend en verfrissend is, dan is het resultaat vaak nog krachtiger en voor de lange termijn. Humor wordt namelijk onthouden.

6. Af en toe niet sociaal wenselijk.

Dat zijn we namelijk veel te veel. Trek de ezel eens aan zijn staart om hem vooruit te laten lopen. We weten namelijk dat mensen heel vaak precies het tegenovergestelde beweren.

Met andere woorden, stel dat iemand zegt: ik houd niet van peren… dan zeggen wij liever overdreven en dramatisch dat peren inderdaad ontzettend vies zijn!!! In plaats van het sociaal wenselijke; joh, ze zijn hartstikke lekker zoet! Doe dat ook eens op de werkvloer. Als iemand bijvoorbeeld klaagt over zijn baas of collega, beaam dat vol overgave en bij voorkeur met een behoorlijke dosis drama.

7. Maai het gras voor andermans voeten weg met zelfspot

Neem jezelf eens op de hak met zelfspot. Gebruik het om de wind uit andermans zeilen te halen, om de angel eruit te halen of om een situatie weer wat lucht te geven. Het instrument om kritische mensen te ontwapenen en zelfs geruststelling te ontlokken.

Maar zelfspot is ook grappig. Af en toe een grap maken over jezelf relativeert. Het zet alles weer in de juiste proporties. De zware lading gaat er even vanaf en de humor kietelt de lachspieren. En dat heeft zoals je hierboven hebt gelezen ook alleen maar voordelen. Hoe kun je dat onder meer doen?

Stereotypeer jezelf.

Zelfspot gaat (zoals het woord ook zegt) over jezelf. Jij geeft jezelf geen ‘veren’ maar je praat met humor over jezelf. Bijvoorbeeld: Vaak moe? Tsja, ik word binnenkort ook 50, dan liggen de beste jaren ook al een hele tijd achter me.

Maar let op, er nog wel wat extra’s bij kijken. Namelijk de twinkeling in je ogen en het warme contact met de ander. Tenslotte willen we niet verkeerd begrepen worden of onszelf naar beneden halen.

8. Het werkt bevrijdend.

Als laatste werkt deze manier van communiceren bevrijdend. Impasses worden doorbroken maar het zorgt er ook voor dat je veel meer mag zeggen (en gaat zeggen) dan voorheen. Feedback geven wordt ineens een stuk makkelijker. Het is namelijk de toon die de muziek maakt! Met de goede toon vinden mensen jouw muziek veel sneller mooi!

Je bent tot het einde van dit artikel gekomen! Dat is fijn! Jij weet nu dat wij je hele mooie, humorvolle, contactvolle en uitdagende feestdagen toewensen. Een goed moment om 1 of 2 technieken uit te proberen. Wellicht zien of spreken we elkaar weer in het nieuwe jaar.



Ik kan het ook niet helpen…

Gepubliceerd: 5 november 2019
Door: Erica Risiglione

Blog

Communiceren met humor en uitdaging gaat niet altijd over een ander. Het kan ook over jezelf gaan. En voor je het weet ontvang je complimenten.

Het afgelopen jaar hebben we veel aandacht besteed aan het gebruik van humor en uitdaging om anderen te motiveren of om patronen te doorbreken. Dan is het nu tijd om jezelf eens op de hak te nemen door zelfspot te gebruiken. Zelfspot gebruik je om de wind uit andermans zeilen te halen, om de angel eruit te halen of om een situatie weer wat lucht te geven.

Waarom zelfspot?

Zelfspot kan gebruikt worden als een verdedigingsmechanisme, bedoeld om eventuele critici de wind uit de zeilen te nemen. Als jij jezelf te kijk durft te zetten, kan een ander het moeilijk met je eens te zijn (tenzij die ander echt een hekel aan je heeft). Meestal gebruiken we het bij mensen die wel van goede wil zijn en dan is zelfspot een instrument om kritische mensen te ontwapenen en zelfs geruststelling te ontlokken. “Het valt wel mee hoor… zo erg is het niet met jou… je doet jezelf tekort… enz.”

Maar zelfspot is ook grappig. Af en toe een grap maken over jezelf relativeert. Het zet alles weer in de juiste proporties. De zware lading gaat er even vanaf en de humor kietelt de lachspieren. En dat is erg plezierig. Andere mensen hebben vaak de indruk dat je met beide benen op de grond staat als je met jezelf durft te spotten.

Maar…. Zelfspot gaat te ver als je jezelf ‘onderuit’ haalt. Het moet wel humor blijven anders gaat het ten koste van je geloofwaardigheid, je kunde en kennis en tenslotte je zelfvertrouwen.

Een absurde verklaring

Zelfspot gaat (zoals het woord ook zegt) over jezelf. Jij geeft jezelf geen ‘veren’ maar je praat met humor over jezelf. Bijvoorbeeld:

  • Als ik de onderwerpen waarvan ik verstand heb, tel op de vingers van een hand, hou ik nog een stuk of drie vingers over. (Simon Carmiggelt)
  • Niemand is volmaakt en daarvan ben ik het perfecte voorbeeld.
  • Ons familie motto: nou… dat escaleerde WEER snel!
  • Natuurlijk praat ik tegen mezelf, soms heb ik advies van een expert nodig.

De echte creatieveling kunnen dit soort dingen bedenken. Maar je kunt het ook leren.

Stereotyperingen

Zelfspot kan ook een absurde verklaring zijn voor bepaald gedrag van jezelf of ‘foutjes’ die je hebt gemaakt. Het betekent dat je een bizarre verklaring zoekt die door anderen als grappig kan worden ervaren en vrijwel zeker die geruststellende reactie uitlokt. Zoals: ja maar zo erg is het niet met jou… Je zou hiervoor een stereotypering kunnen gebruiken. Herkenbaar voor iedereen, maar ook heel vaak niet waar. Bijvoorbeeld:

  • Vaak moe? Tsja, ik word binnenkort ook 50, dan liggen de beste jaren ook al een hele tijd achter me.
  • Ik weet dat ik druk ben, dat zit nu eenmaal in mijn Italiaanse genen.
  • Sorry dat ik doordram, het is mijn sterrenbeeld… als steenbok stop ik nu eenmaal niet eerder dan wanneer ik de top heb bereikt.
  • Ik ben helaas niet zo snel… in de achterhoek lopen we allemaal een beetje achter de feiten aan.

Dus… Half Italiaan, Steenbok, bijna 50, woonachtig in het oosten van het land… dat is toch wel hét recept voor problemen, ongelukken en ander gedoe.

Maar let op, er nog wel wat extra’s bij kijken. Namelijk de twinkeling in je ogen en het warme contact met de ander. Tenslotte wil je niet verkeerd begrepen worden of jezelf echt naar beneden halen.

Dus

Wees creatief en heb het lef om jezelf eens iets minder serieus te nemen. Verras de ander en laat eens een stereotypering op jezelf los. We herkennen ze allemaal: Blondjes zijn dom, ouderen zijn inflexibel, 20-ers zijn ‘special snow flakes’, vrouwen kunnen niet auto rijden en mannen kunnen niet over hun gevoel praten…

Toch??? Zelfspot is misschien wel de beste vorm van zelfkennis.



Ja maar… Dat wil ik niet!!!

Gepubliceerd: 30 september 2019
Door: Erica Risiglione

Blog

Door humor en uitdaging kun je een chronische klager op een positieve wijze helpen in opstand te komen tegen zijn eigen gedrag.

Iedereen kent ze. Mensen die de hele dag door laten weten dat ze ontevreden zijn over een bepaalde situatie. Heerlijk, wat luchtte dat op… maar meestal tijdelijk, want je zelf oplossende vermogen wordt er echt niet door aangesproken, je creativiteit wordt steeds minder en voor je het weet ben je ook nog je vrienden kwijt.

Maar waarom klagen we eigenlijk? Een artikel uit Vrouw en Passie, door Ellen Brian, zegt het volgende:

  1. We klagen omdat we ons rot voelen, en we denken dat we ons door klagen beter gaan voelen. Wat feitelijke onzin is, want alles wat je aandacht geeft groeit, dus je problemen worden er alleen maar groter door waardoor je je nog slechter voelt (kun je nog meer klagen). Daarnaast gaan mensen een hekel aan je krijgen. Nog een reden om nog meer te klagen.
  2. We klagen omdat we aandacht willen. En dat lukt! Echter als iedereen eerlijk zou zijn en weg zou lopen als het klagen te veel wordt, dan weet ik niet zeker of je tevreden bent met de verkregen aandacht.
  3. We klagen omdat we opzoek zijn naar een oplossing. En dat is prima!

Zo kunnen we ook drie soorten klachten onderscheiden:

  1. De zogenaamde behulpzame klager. Deze klager is dus op zoek is naar oplossingen.
  2. De therapeutische klager. Deze heeft een tijdelijk probleem en heeft het recht om daar even over te klagen. Daarmee verwerkt hij het probleem.
  3. En dus de chronische klager, zeurder en zeveraar. De klager die best eens met humor uitgedaagd mag worden om uit zijn negatieve vicieuze cirkel te stappen.

Gelukkig er zijn oplossingen

Niet getreurd, er zijn diverse manieren om de klager te laten protesteren tegen zijn eigen gedrag. Uiteraard kun je humor en uitdaging gebruiken, maar er zijn ook andere methoden:

Je kunt het gesprek wegsturen van de negatieve onderwerpen. (Bijvoorbeeld door over te stappen op iets leuks zoals: welk theaterstuk ga je vanavond ook alweer bekijken?

Je kunt ook verfrissende vragen stellen: Hoe zou je willen dat het afloopt? Welke kleine stap in de goede richting zou je vandaag kunnen zetten? Dan ben je gelijk een goede traditionele coach voor deze persoon.

Een andere mooie coaching techniek is 5 keer ‘waarom’ vragen (of, maar wat is nu werkelijk je probleem?). De klager gaat dan dieper over zijn probleem nadenken en komt wellicht tot de kern.

En je kunt humor en uitdaging gebruiken.

Wij zeggen altijd, gewoon als het kan, maar met humor en uitdaging als het moet. Humor wordt namelijk onthouden en geaccepteerd. Uitdaging levert veel meer daadkracht op bij de klager en zorgt dat hij gaat protesteren. Dat protest levert vaak een verandering op.

Maar hoe werkt het dan? Je hebt opties:

Als eerste: Laat de klager weten dat zijn probleem eigenlijk fantastisch is en leg in geuren en kleuren uit waarom dat zo is. (Bijvoorbeeld bij de klacht: Er wordt hier ook nooit fatsoenlijk gecommuniceerd… of mij wordt ook nooit iets verteld… In plaats van mee te gaan met het probleem leg je uit dat het alleen maar voordelen heeft dat er niet wordt gecommuniceerd. Nu kan deze persoon gewoon doen wat hij goed vindt, hij wordt niet gestoord door anderen en hij hoeft niet in discussie over al hun non-argumenten. Want zeg nu zelf… zulke goede ideeën hebben ze nu ook weer niet…

Of: Dramatiseer de klacht. Heb volledig begrip en maak het nog groter. In het vorige voorbeeld zou je kunnen zeggen dat het inderdaad ook onmogelijk is om bij deze organisatie te werken. Dat het management, de collega’s, de directie niet massaal ontslagen worden… Of je complimenteert de collega dat hij er ondanks alle tegenwerkingen nog zo goed uitziet.

Wat ook kan: Geef een uitdagende one-liner. Plak een grote lach op je gezicht, heb alleen maar goede bedoelingen en laat deze persoon dan weten: Tjsa Karel… Er zijn nu eenmaal mensen waarmee gecommuniceerd wordt en er zijn mensen waarmee noooooit gecommuniceerd wordt…. Moet jij raden in welke categorie jij hoort 😊!!!

En dan krijg je misschien wat je wil. De klager gaat protesteren tegen zijn eigen houding en gedrag en besluit het te veranderen. Hij gaat oplossingen zoeken of hij stopt met klagen (in ieder geval tegen jou). En dan kan er weer constructief gecommuniceerd worden.

De juiste intentie

Ik blijf het herhalen… al deze opmerkingen maak je alleen als je een goed contact maakt met de ander en de intentie hebt om iets positiefs te bereiken voor alle personen. Sarcasme en cynisme liggen dicht tegen humor aan. Zorg ervoor dat de ander voelt dat het humor is.

Wil je dit leren? Kom dan op 22 november naar onze praktijkdag. Meer daarover op de website bij praktische trainingen.



verrassen en verfrissend

Gepubliceerd: 2 september 2019
Door: Erica Risiglione

Blog

Communiceren met humor en uitdaging is verrassend en verfrissend voor alle partijen. Probeer het maar eens en geniet van het effect.

Hoe leuk kan het zijn als mensen je aankijken en denken: “wat zegt hij nu??? of hahaha, zo had ik het nog nooit bekeken of potverdikkie; hij heeft wel gelijk!”. Dat kan je dus maar zo overkomen als je humor en uitdaging gebruikt. En neem van mij aan, je gesprekspartner vindt het geweldig. Tenslotte krijgen we bijna altijd hetzelfde (sociaal wenselijke) antwoord, dus hoe verfrissend is het als jij spontaan iets anders zegt.

Lachsalvo

Als ik het over verrassend en verfrissend heb moet ik altijd terugdenken aan de dame die gestrest de sportschool binnen kwam hollen met de tekst: zoooo druk, thuis druk, op het werk druk, alleen maar druk! Mijn antwoord hierop was: “Maar dan heb je wel structuur in je leven!”. Haar reactie was geweldig… Een lachsalvo! Dit had ze niet verwacht en het lachen deed haar direct goed. Dat vertelde ze me ook; dit had ze net even nodig.

Humor en uitdaging

Dat zijn de ingrediënten die verrassend en verfrissend zijn. In het voorbeeld hierboven benoemde ik het voordeel van het probleem. Wat je in de tekst niet leest is dat ik het vooral ook met een grote lach op mijn gezicht vertelde en op een grappende toon. Het is namelijk de toon die de muziek maakt en je non-verbale communicatie die uitstraalt dat je het niet meent.

Verrassend en verfrissend zijn ook de uitdagende opmerkingen waarbij je de ezel aan zijn staart trekt om hem vooruit te laten lopen. Met andere woorden, stel dat iemand zegt: ik houd niet van peren… dan zeggen wij niet: Joh, ze zijn hartstikke lekker zoet… nee wij zeggen liever behoorlijk overdreven en dramatisch dat peren inderdaad ontzettend vies zijn. Dat doen we ook op de werkvloer. Als iemand bijvoorbeeld klaagt over zijn baas of collega, dan beamen wij dat vol overgave en bij voorkeur met een behoorlijke dosis drama.

De techniek

Je trekt dus de ezel aan zijn staart. Je doet iets tegengestelds. Hij verwacht dat je hem aan zijn hoofdstel trekt en hij zet zich schrap, maar jij trekt hem keihard aan zijn staart…

Je merkt misschien wel dat mensen vaak de negatieve kant van een situatie benoemen. Vervolgens geef jij een positieve tegenhanger, waarna zij de negatieve kant nog een beetje meer kunnen benadrukken. Een welles nietes spelletje. Iemand zegt bijvoorbeeld: “Mijn collega loopt de hele dag te zeuren en zeveren. Ach zeg jij dan… dat valt toch best mee? Gisteren deed ie nog leuk…. Dan zegt hij weer: Echt niet! Ik heb hem nog nooit leuk horen doen.. enz enz.” Hoe verrassend zou het zijn als je gelijk zou zeggen: Inderdaad, die collega heeft ook nog nooooooit 1 positief ding gezegd! Dat we daar nog mee samen kunnen en willen werken!”

En dan is het pas echt effectief als je het met een twinkeling in je ogen zegt. Het effect hangt af van HOE je het zegt. De ander moet merken dat je het niet meent.

Het resultaat is vaak dat die ander dan toch toegeeft dat ie inderdaad wat overdrijft. Of hij zegt niets, gaat naar huis en bedenkt zich dat hij wel erg zwart-wit over die collega praat. Moet hij een volgende keer toch minder doen.

Leren?

Communiceren met humor en uitdaging kun je leren. Lijkt je dat wat? Kom dan naar onze ‘praktijkdag’ in november.