Goedbedoelde advizeur

Tijdens onze trainingen zeggen wij heel vaak: je moet goed luisteren naar wat er werkelijk wordt gezegd. Je luistert dus ook tussen de regels door. Dat is nog niet zo makkelijk. Zeker niet in een oefensituatie waarin wij je vragen met heel weinig gegevens zoveel mogelijk te provoceren.

Luister naar de ander, niet naar jezelf

Luisteren is lastig omdat we vaak al onze eigen stem in ons hoofd horen. Met een beetje pech neem je niet een de tijd om rustig uit te luisteren want je wilt je advies geven. (Laat ik het niet hebben over de mensen die jou alleen maar de tijd geven om te praten om vervolgens weer over zichzelf verder te praten).

Misschien kan het volgende je helpen. Wij hebben dit niet zelf bedacht, maar wel ondervonden dat het helpt bij beter ‘adviseren’.

Welke hulp heeft iemand nodig?

Analytische hulp? Dus met jij onderlinge verbanden benoemen? Letten op zaken die niet kloppen?

Emotionele hulp? Er gewoon zijn en empatisch luisteren?

Creatieve hulp? Doe eens suggesties die de persoon zelf nog niet heeft bedacht. Een provocatieve oplossing is hier ook zeer geschikt.

Praktische hulp? Ervoor zorgen dat er resultaat wordt behaald.

Kun jij het verschil ontdekken als je met iemand praat? Ga de uitdaging nog een weekje aan kijk nog eens kritisch naar je eigen reacties.

Meer lezen over de verschillende oplossingen/adviezen die je kunt bieden? www.oplossingskracht.nl vertelt er meer over en geeft er trainingen in.

Gewoon nog harder klagen

Getekend door Andrew Barker

Patronen en vicieuze cirkels doorbreken, geklaag omzetten in productieve gedachten, ja-maar antwoorden minimaliseren. Als jij wilt dat er iets verandert, moet je zelf misschien ook eens wat anders gaan doen. Maar wat kun je doen?

De laffe cirkel

De echte klagers zitten in de ‘laffe cirkel’. Zij beginnen met balen, geven altijd een ander de schuld, zeggen dat het echt niet kan veranderen waardoor de ander blijft doen wat ie deed en de klager nog meer kan klagen, zeuren en zeveren.

Als ze tegen jou klagen vinden ze vaak dat jij het tegendeel moet bewijzen. Mocht dat lukken dan hoor je ze nu al zeggen: “nou dat is dan nu toevallig zo gelopen, maar reken er maar niet op dat dat de volgende keer weer lukt”… en als het inderdaad niet is gelukt hoeven zij alleen maar te zeggen: “zie nu wel…” Zeer irritant. Zowel voor de omstanders als voor de klager. Alhoewel hij waarschijnlijk zo vast zit in zijn negatieve vicieuze cirkel dat ie niet eens meer weet dat het ook anders kan.

 Naar de lef cirkel

Hoe doorbreek je dat patroon? In ieder geval niet door tips te blijven geven, aan te blijven moedigen of relativerend te reageren. Dat doe je altijd al en dat heeft tot op heden nog niets opgeleverd. Humor en uitdaging kan helpen. Tenslotte is het zo dat je humor moet gebruiken als je iemand de waarheid wilt vertellen. Doe je dat niet ‘dan gaat je kop ervan af’.

Die humor en uitdaging gebruik je vooral op het gedrag uit de laffe cirkel. Balen is goed dat laat je in geuren en kleuren weten. Het is ook allemaal de schuld van een ander en inderdaad; jij kunt daar ook niets aan veranderen. Bovendien is die ander ook veel belangrijker dan jij dus…. Een oplossing is er ook niet! Wij vragen ons zelfs af of je wel voldoende klaagt met al het onrecht dat jou wordt aangedaan!

Verrassend, verfrissend, een beetje plagerig maar NIET met de intentie om af te zeiken of kwaad te spreken. Goede bedoelingen, een afwijkende intonatie en vooral je non-verbale communicatie moeten hier het werk doen.

Is dit moeilijk?

Nee hoor, gewoon heel overdreven harder klagen dan de ander ?. Maar met ons huidige sociaal wenselijke gedrag en onze voorzichtige uitspraken naar elkaar is het misschien toch wel lastig. Heb er vertrouwen in dat:

  • mensen sneller lachen dan je denkt en veerkrachtig zijn,
  • problemen zeer universeel zijn en
  • uitdaging een band schept.

Dan kun je ook met met humor uitdagen.

Wil jij dit ook?

Wil je dit leren, of wil je dat je team hier meer over leert? Dat kan. Bel ons, we komen er graag meer over vertellen.

  • Geïnspireerd door de Lef en Laffe cirkel van Tika Peeman in het boek ‘heb lef durf te veranderen’, is de provocatieve laffe cirkel ontstaan.

 

Goedbedoeld advies?

Een goedbedoeld adviesMensen met problemen… je hebt ze in alle soorten en maten en het is niet altijd even makkelijk ermee om te gaan. We zijn tenslotte geen psychologen. Hoe groot is jouw neiging om een goedbedoeld (meestal ongevraagd) advies te geven? Want: Jij weet natuurlijk precies wat de ander nodig heeft… Maar werkt het?

Misschien heeft jouw goedbedoelde advies wel even effect, misschien is het ook weleens DE oplossing, maar de meeste adviezen zijn op de lange termijn helemaal geen oplossing. Ik betrapte mijzelf erop dat ik afgelopen week zeker voor de 6e keer iemand hetzelfde goedbedoelde advies gaf. Ik denk te weten wat hij nodig heeft om minder stress te hebben. De ontvanger heeft ook nu weer (voor de 6e keer dus) gezegd dat hij dat maar eens moet gaan doen…. Hoe frustrerend voor mij! En erger nog, ik vermoed dat hij het deze keer ook niet opvolgt.

Redenen voor (goedbedoelde adviezen)

Waarom zijn wij zo snel bereid om de ander van een goedbedoeld advies te voorzien? Alwin Nieuwenstein schreef er een blog over op de site van het Centrum voor Excellent Leiderschap. Hij geeft aan dat er verschillende redenen zijn waarom we goedbedoeld adviseren:

  1. Het plaatst de adviesgever boven de ontvanger,
  2. De adviesgever wil laten zien dat hij de wijsheid in pacht heeft,
  3. De adviesgever heeft de oplossing in handen en wil de ander daar dus mee helpen,

Kortom het bevredigt dus alleen maar de eigen geestelijke behoeften van de adviesgever en het brengt de ander meestal niet verder.

Wat gebeurt er als je goedbedoeld adviseert?

Als jij de oplossing aandraagt (of opdringt), wordt de ander niet aan het denken gezet. Erger nog, hij denkt waarschijnlijk: ‘laat ik maar ja zeggen anders lijkt het alsof ik het niet op wil lossen’. Of hij zegt: ‘ja maar, dat werkt bij mij anders, ja maar, ik kan dat niet, ja maar…’ In ieder geval zal er eerder een sterker gevoel van weerstand ontstaan dan een motivatie om het op te lossen. Kijk maar naar jezelf. Jij hebt vast ook wel een familielid die graag goedbedoelde adviezen geeft. Volg jij ze op? Of word jij ook dwarser en ga je nog meer met je hakken in het zand? Ik in ieder geval wel. En wat levert zo’n goedbedoeld advies dan op??? Juist irritaties voor alle partijen.

Je luistert ook niet!

Een tweede probleem bij het geven van goedbedoelde adviezen is de slechte luistervaardigheid van de adviesgever. Je bent zo vol van het goede advies voor de ander dat je gewoon vergeet te luisteren. Met andere woorden:

  • Je weet eigenlijk niet eens wat precies het probleem is.
  • Je laat de ander waarschijnlijk niet eens uitpraten.

Enige tijd geleden betrapte ik mijzelf hierop. Iemand was over zijn probleem aan het vertellen en ik had direct een oplossing in mijn hoofd. Maar ik besloot dat toch maar even voor me te houden en (goed) verder te luisteren. Denk maar niet dat het makkelijk was. Ik moest mijn tong er bijna afbijten! Maar ik heb volgehouden. En je raad het misschien al, het probleem veranderde naarmate ik langer luisterde. Mijn oplossing was helemaal niet meer van toepassing! En ja, daar baalde ik nog van ook! Nu kon ik mijn fantastische oplossing niet laten horen. Ik denk dat ik op dat moment bij de adviesgevers nummer 2 hoor (ik heb de wijsheid in pacht). Reken er maar op dat het behoorlijk confronterend was.

Doe mee met onze challenge

  1. Ben jij ook nog zo’n actieve goedbedoelende adviseur die niet de tijd neemt om het hele verhaal van de ander te horen?
  2. Krijg jij ook regelmatig een ‘ja, maar…’ terug op jouw advies?
  3. Zou jij graag actiever willen luisteren?
  4. Zou jij graag de juiste adviezen willen geven?

Doe mee met onze challenge en stop vanaf donderdag 7 september 3 weken lang met het geven van goedbedoelde adviezen.

Als iemand een probleem heeft, blijf je gewoon luisteren. Want wie zegt dat hij jouw goedbedoelde advies nodig heeft. Misschien wil hij alleen maar emotionele steun of wil hij praktische hulp of heeft hij gewoon een beetje humor en een lach nodig waarmee ook veel kan worden opgelost.

Moeilijk?

Is dit te moeilijk? Doe het dan in 3 stappen:

  1. Begin dan de komende week met het luisteren naar jezelf en krijg inzicht in hoe vaak je goedbedoelde adviezen geeft.
  2. De tweede week kun je waarschijnlijk al een paar keer geen adviezen geven.
  3. De derde week kun je misschien wel ongestoord verder luisteren.

Godfried Bomans zei: “Mensen, die veel en onbevangen luisteren, hebben ook het meeste te vertellen”.

Wat heeft dit met provoceren te maken? Daarover volgende maand meer ?  Volg onze challenge ook op facebook.

Ik klaag, zij klagen…

Iedereen kent ze. Mensen die de hele dag door laten weten dat ze ontevreden zijn over een bepaalde situatie. Heerlijk, wat luchtte dat op… maar meestal tijdelijk, want je zelfoplossende vermogen wordt er echt niet door aangesproken, je creativiteit wordt steeds minder en voor je het weet ben je ook nog een heleboel vrienden kwijt.

Een deelnemer aan de anti-klaag-weken vertelde me dat een vriend (die hij na 5 maanden weer sprak) nog steeds klaagde over hetzelfde. Hij sprak hem eropaan. Zijn vriend had niet eens door dat hij daar al eerder over had geklaagd en nog steeds geen oplossing had gevonden.

Een andere deelnemer gaf aan dat hij drie weken bewust naar zichzelf had geluisterd. Dat had zowieso al heel veel winst opgeleverd.

Weer anderen realiseerden zich dat het voor hen onmogelijk was om niet te klagen. Zij begonnen elke dag opnieuw ?. Ook een inzicht.

Waarom klagen wij?

We zijn tenslotte een hartstikke gelukkig volk. Maar daar blijkt het niets mee te maken te hebben. Geluksprofessor Patrick van Hees legt uit dat wij als Neanderthaler al op negatieve dingen moesten focussen. Dat hield ons in leven. Daarnaast hebben wij vrijheid van meningsuiting… en schijnbaar gebruik je die altijd op een negatieve manier. Kritisch zijn betekent dus ook negatief zijn. Als laatste geeft Van Hees onze politiek ook de schuld. Zij leggen altijd nadruk op zaken die fout zijn gegaan (het lijkt wel alsof hij ook klaagt…).

Een artikel uit Vrouw en Passie, door Ellen Brian, geeft een andere invalshoekt:

  1. We klagen omdat we ons rot voelen, en we denken dat we ons door klagen beter gaan voelen. Wat feitelijke onzin is, want alles wat je aandacht geeft groeit, dus je problemen worden er alleen maar groter door waardoor je je nog slechter voelt (kun je nog meer klagen). Daarnaast gaan mensen een hekel aan je krijgen. Nog een reden om nog meer te klagen.
  2. We klagen omdat we aandacht willen. En dat lukt! Echter als iedereen zo eerlijk zou zijn als ik en ook weg zou lopen, dan weet ik niet zeker of je tevreden bent met de verkregen aandacht.
  3. We klagen omdat we opzoek zijn naar een oplossing??? Nou, dan kan ik je aanbevelen naar onze cursus op 23 juni te komen, want met humor en positiviteit naar je eigen problemen kijken vergroot 42 keer meer je perspectieven en leidt tot veel meer oplossingen. Wil je de 23ste niet komen, vraag dan gewoon om hulp! Mensen willen graag helpen, als je maar niet de hele tijd klaagt!

Een kapotte grammofoonplaat

Structureel klagen betekent structureel geen problemen oplossen. Je verkleint je perspectieven door negatief te denken, je krijgt geen nieuwe briljante oplossingen. Je blijft als een kapotte grammofoonplaat hangen in hetzelfde. Dat hoeft dus niet als je energie steekt in positieve gedachten.

Vond ik ‘niet klagen’ moeilijk?

Hartstikke! Maar ook leuk! Werd er om mij heen geklaagd, dan zei ik: “ik zit in mijn 3 weken niet klagen, dus ik kan even niet met je mee doen”. Meestal leidde dat tot een lach en veranderde de toon. Bewust naar mijn eigen geklaag luisteren gaf mij de inzichten dat:

  • Ik TE kritisch ben
  • Ik het heerlijk vind om samen te klagen
  • Ik ook heel goed ‘in mijn hoofd’ kan klagen
  • Ik het liefst door klaag tot een ander het probleem heeft opgelost.

Wist ik dit al? JA! Heeft het me dan toch nog wat opgeleverd? Ja, lef om uit een klaagsituatie weg te lopen (het was niet constructief). Of een grappige tegenhanger vinden (niet klagen dat een onderdeel niet goed ging, maar met een lach verkondigen dat ik ondanks andermans gepruts toch goed had gepresteerd).

Op 23 juni kun je nog deelnemen aan de anti-klaag training ?

21 dagen niet klagen

21 dagen niet klagenEen deelnemer aan een van onze workshops begon erover op facebook. Ja!!! dacht ik, dat gaan we doen! Of beter gezegd, NIET doen…  klagen!!! En dan hebben we het uiteraard over het ‘klagen om te klagen’, het zeuren of ook wel ‘azijn zeiken’… Waarom zou je dat 21 dagen NIET willen doen? Omdat het leuk en nuttig is om de positieve kant van een situatie te benadrukken. En dat kan alleen als je stopt met negatief denken.

Waarom is het nuttig de positieve kant te benadrukken?
Er wordt behoorlijk wat geklaagd om ons heen, we zijn snel geneigd de negatieve kant te benadrukken en waarschijnlijk herken je wel dat jij als toehoorder dan (1 van de) 2 dingen gaat doen:

  1. Positief motiveren (in de trant van… het valt toch wel mee??).
  2. Mee klagen (heerlijk om zo lekker gelijk gestemd bezig te zijn).

Benadruk eens de positieve kant, dan kun jij op een verrassende en verfrissende manier het klaagpatroon doorbreken. Je zorgt voor een betere en constructieve sfeer en wellicht gaat de klager de volgende keer 3 keer nadenken voordat hij weer tegen jou begint te klagen.

Mijn buurvrouw heeft het hele jaar niet geklaagd!
Mijn grote voorbeeld is mijn buurvrouw en wandelvriendin. Vorig jaar hoorden we dat ze zou gaan overlijden. In de loop van het jaar heeft ze toch weer hoop gekregen… Nu zit ze echt in haar laatste weken (maar met haar positieve instelling kan het wellicht ook nog maanden zijn).
Mijn buurvrouw heeft kanker en sinds twee maanden ook veel meer pijn. Ze kan niet meer lopen, ze is heel erg moe en heeft meerdere malen per dag zoveel gebons in haar hoofd dat ze moet overgeven van de pijn. Toch komt er geen enkele klacht over haar lippen. Want, zegt ze, daar heb ik zo’n hekel aan!!!

Welke weg heb jij aangelegd?
Mijn buurvrouw weet gewoon niet wat klagen is. Die ‘weg’ bewandelt zij nooit. Zo werkt het in je hoofd; datgene wat je veel en vaak doet, daar word je steeds beter in. Wil je wat anders doen? Leg dan een nieuw pad aan in je hersenen en bewandel deze regelmatig om hem vrij te houden en breder te maken. Met andere woorden, klaag 21 dagen bewust niet en je zult zien dat het daarna een stuk makkelijker gaat.

Kom uit je comfortzone en doe mee!
21 dagen niet klagen moet ons toch lukken? Doe je het per ongeluk wel, wees je er bewust van en geef jezelf een klein standje in je hoofd. Vervolgens ga je op een positieve manier verder praten en denken.

Word als mijn buurvrouw. Ze wordt niet alleen bewondert om haar gedrag, maar ook in deze fase blijft het een plezier om haar te bezoeken. Zij gaat glorieus ten onder! Zij verdient meerdere medailles en zij weet hoe ze de wereld een beetje mooier kan maken. Lieve positieve, optimistische en klaagvrije buurvrouw. Nederland gaat je missen.

Op facebook kunnen jullie mijn ‘struggle’ met niet klagen volgen. www.facebook.com/detoekomstbus

Voeg eens wat liefde toe

humor-sarc-iro plaatje

Voeg eens wat liefde toe

Cynisme, sarcasme en ironie. Drie verschillende begrippen met verschillende betekenissen. Maar alle drie liggen ze ook tegen humor aan. Waar zitten de verschillen? Herken jij ze? En als je zelf, vaak onbewust, spottende opmerkingen maakt, weet jij dan in welke categorie die zit? En vraag jij je ook wel eens af of het voor de ander een cynische, sarcastische of ironische opmerking is OF toch humor. En waar zit dan het verschil?

Spotten met ironie, sarcasme en cynisme
Laten we beginnen met de lichtste van alle drie. Ironie. Wikipedia zegt hierover: “ironie is een stijlfiguur waarbij dat wat klaarblijkelijk gezegd of getoond wordt, afwijkt van dat wat bedoeld wordt. Zodoende is ironie veelal alleen herkenbaar voor de geoefende of ingewijde verstaander”. Je zegt dus iets anders dan dat je bedoelt. Ik denk dan aan iets als: “die jurk staat jou echt fantastisch!” Wikipedia zegt verder ook dat: “met gezichtsuitdrukkingen en intonatie kan de gebruiker van ironie aan de verstaander extra hints geven dat zijn uitspraak niet letterlijk bedoeld is”.

Maar is dit humor? Misschien wel als ik er gelijk bij zeg: “jou staat ook sarcasme 2echt alles… niets meer aan veranderen”. En dan ook alleen maar in die situatie dat iemand zelf ook bewust is dat hij wat geks aanheeft. Bijvoorbeeld tijdens een vrijgezellenfeest waar hij in een jurk rondloopt…

En hoe zit dat met Cynisme? De zwaarste gradatie als je praat over spotten. Als je een cynische opmerking maakt wantrouw je iemands goede bedoelingen. Wrede en gevoelloze spot. Toen wij dit opzochten op het internet lazen wij een (naar onze mening slecht) voorbeeld over een specialist die tegen zijn patiënt zegt: “Het goede nieuws is dat er in ieder geval een ziekte naar u zal worden vernoemd!”. Ha ha ha ha ha… was onze reactie. Bijzonder leuk gevonden. Het is duidelijk. Dit voorbeeld gaat niet over ons. Wij vonden het wel humor en geen wrede gevoelloze spot.

In het midden vinden we sarcasme. Bijtende spot. Het is directer dan ironie. Hier kun je opmerkingen plaatsen als: “ga vooral zo door, dan red je het wel”. Of als iemand erg vals zingt: “jij bent helemaal klaar voor The Voice, heb je je al aangemeld”. Gelijk aan Ironie spreek je hier ook tegen wat je letterlijk bedoelt. Het verschil zit hem in de toon en de houding.

Het klinkt als humor
Het bijzondere van de uitspraken hierboven is dat het voor de toehoorder vaak wel grappig is (lees humor). Is dat dan leedvermaak? Dat zal vast ook genuanceerder liggen, maar de spitsvondigheid is humor. De uitwerking op de betreffende persoon levert meestal wel een ‘dat kun je niet maken’ opmerking op. Dit zijn dan van die mensen die ontzettend grappig kunnen zijn om van een afstand naar te kijken en te luisteren… maar je wilt zelf liever niet het onderwerp van de spot zijn.

Liefde in de spot
En wat doen we dan tijdens het provoceren? Daar gebruiken we spot om mensen op andere gedachten te brengen, om hen te helpen een verandering door te voeren die moeilijk is. We maken vooral gebruik van ironie en sarcasme omdat we graag het omgekeerde zeggen van wat we bedoelen.
sarcasmeHet is niet de bedoeling dat de spottende opmerkingen negatief worden ervaren. Zoals hiervoor ook al gezegd. De toon, de twinkeling in de ogen en de gezichtsuitdrukking kunnen een andere bedoeling weergeven. Voeg dan nog een flinke dosis liefde en goede bedoelingen aan toe en iemand voelt zich uitgedaagd.

Veranderen, adviseren, coachen… Het gaat over aandacht en liefde. Alles wat je aandacht en liefde geeft, groeit en bloeit. Die aandacht en liefde mag dan af en toe ook best spottend zijn. Het wordt dan als humor en uitdaging gehoord.

En jij?
Hoe vaak spot jij? Welke vorm van spot gebruik je? Hoe ervaart een ander jouw spot? Wat verandert er als je er aandacht en liefde bij doet?

Creativiteit en Humor

hop on hop of

Creativiteit en humor

Rijd mee in de Hop On – Hop Off Toekomstbus. De laatste twee weken van augustus maken we een mooie, maar ook uitdagende creativiteitsreis om makkelijker met humor te kunnen provoceren. Hoe zit het nu met creativiteit, humor en provoceren?

Creativiteit, je kunt het krijgen!

John Cleese vertelde ooit in een interview dat creativiteit geen intelligentie vereist. Het is een gemoedstoestand. Voor creativiteit heb je rust en een open houding nodig. Als je schrikt, stress ervaart, bang wordt of een andere emotie krijgt die jou blokkeert, dan kun je ervan uitgaan dat je weinig creatiefs kunt verzinnen.

Dave Ellis schreef jaren geleden het boek Falling Awake waarin hij aangaf dat je een emotie ‘door je heen moet laten gaan alsof jij semi permeabel bent’. Laat je niet van de wijs brengen, lach erom en geef een nieuwe reactie. Dat is makkelijk om op te schrijven of te zeggen, dat realiseren wij ons, maar probeer het maar eens. Je zult zien dat het werkt. Een lach geeft namelijk ruimte in het hoofd en dat leidt weer tot een opening om een andere reactie te geven.

Een hoofd ingrediënten van humor is creativiteit

Humor, zeggen Rob Koops & Luc de Graaf in hun boek “op pad met de nar” heeft de volgende ingredienten: Verrassing, creativitiet, lef en timing.

In een training zeggen deelnemers vaak: “maar het is zo gemaakt, het voelt niet echt.” Dat klopt ook wel. We zijn op dat moment een vaardigheid aan het trainen en daar zitten niet heel veel verrassingselementen in. Zodra je de vaardigheid onder de knie hebt kun je in de dagelijkse praktijk de mensen om je heen verrassen. Je hoeft dan echt niet met de meest hoogdravende en sublieme uitspraken te komen. De verrassing zorgt voor de lach! En ja, uiteraard moet deze verrassende opmerking niet als mosterd na de maaltijd worden gebracht. Dus timing is belangrijk.

Het element lef is moeilijk bij te brengen. In de opdrachten die je de krijgt zul je merken dat het lef vereist. Probeer het eens. Doe het met een lach en laat je niet weerhouden als een ander schrikt, je raar aankijkt of je op een andere manier probeert duidelijk te maken dat je anders doet dan normaal. Dat klopt namelijk. Je probeert iets nieuws te doen en mensen om je heen vinden dat in principe altijd raar. Zij proberen jou zo snel mogelijk terug in ‘je hok’ te krijgen waar je doet en zegt wat je altijd doet en zegt.

Rijd jij mee?

Rijd mee tijdens de opdrachten en stap uit bij een korte praktische workshop. Het motto: kom uit je comfortzone en heb het lef net anders te doen en denken dan voorheen.

Vanaf maandag 22 augustus ontvang je 6 opdrachten waarmee je je creativiteit kunt vergroten. Daarnaast nodigen wij je uit deel te nemen 3 workshops waarin je je lef kunt vergroten om creatief te zijn. Deze workshops duren 2 uur en zijn voor iedereen toegankelijk. De kosten per workshop zijn 35 euro exclusief BTW.

De workshops

  1. We gaan creativiteit vergroten door te ‘Spelen met Emoties’. Ervaar het effect dat een verrassende emoties heeft op een standaard situatie. Non-verbale communicatie en intonatie zijn essentieel maar maken het des te leuker.

Kom op een veilige manier oefenen op donderdag de 25ste augustus van 16.00 tot 18.00 uur in Zoetermeer.

  1. Creativiteit is ook lef hebben om het te doen. Geen betere manier om dat te oefenen door te stereotyperen. In de workshop ‘Hokjes denken werkt Subliem’ gaan we creatief aan de slag met de meest normale informatie.

Kom op een veilige manier oefenen op dinsdag de 30ste augustus van 16.00 uur tot 18.00 uur in Zoetermeer.

  1. Afsluitend gaan we aan de slag door te overdrijven met humor. In de workshop ‘Doe het liever nog een Beetje Meer’ word je creatief door op een verfrissende manier te overdrijven in een verrassende richting. Je reacties worden net anders dan anders maar wel heel erg leuk.

Kom op een veilige manier oefenen op vrijdag de 2de september van 16.00 uur tot 18.00 uur in Zoetermeer.

Aanmelden kan al door een mail te sturen naar info@detoekomstbus.nl

Als het even tegen zit…

een provocatie doet soms wonderen

Als het even tegen zit…

Niet elke dag is even mooi en fantastisch. Als je facebook moet geloven wel, want daar staan over het algemeen alleen maar jubel verhalen op. Maar in de praktijk zal dat toch niet echt zo zijn? Of ben ik de uitzondering op de regel? Ben ik de enige die nu al ruim een week loopt te denken… Ik heb geen enkele inspiratie, er komt niets creatiefs in me op en wat zal ik nu schrijven voor de e-zine?

Gisteren vertelde een vriendin mij dat Adriaan van Dis (die ook af en toe een slechte dag heeft, of slecht slaapt, of even geen zin heeft) dan zo mooi kan zeggen…. dan kijk ik ’s ochtends in de spiegel en dan zeg ik tegen mezelf: “van je hela hola houd er de moed maar in”. Met andere woorden laten we het er niet over hebben, ook dit gaat vanzelf weer over.

Maar dat is ook een beetje saai en niet iedereen kan zichzelf zo toespreken in de spiegel. Dus wat kun jij ook doen voor de mensen om je heen om hun ‘off-days’ te verbeteren?

Alles wat je aandacht geeft groeit

Ik geef Adriaan helemaal gelijk. Stel je nu toch voor dat iedereen de hele dag me je mee zou oh-en, ah-en, zuchten en steunen. Daar wordt je dag niet beter van. Het is namelijk ook nog zo dat alles wat je aandacht geeft groeit. Met andere woorden; het zogenaamde mee huilen met de wolven maakt het alleen maar slechter in plaats van beter.

Een eerste provocatie dan maar… Vrouwen zijn daar anders wel heel erg goed in, in dat meehuilen. Veel beter dan mannen! Je kent ze ongetwijfeld. Het groepje vriendinnen dat samen op de bank zit te zuchten en te steunen omdat de wereld zo gemeen is geweest. Het zou nooit zo mogen zijn, en wat een toestand is het toch allemaal. We hebben dan gezamenlijk wel een heel zwaar leven.

Mannen doen dat anders. Die roepen zoiets als: “hee zeikerd… je hebt het er zelf naar gemaakt dus… doe nu maar weer normaal…” en voorbij is het zeurmoment. Er wordt om gelachen en zeker niet meer over gepraat.

Een provocatie gaat wel dieper in op het oh… en ah…

Ja maar (ik hoor het onze cursisten al roepen!) hoe zit het dan met die ‘liefdevolle provocaties’ die juist aandacht geven aan het gezucht en gesteun? Dat klopt inderdaad. Als je provoceert geef je op een humorvolle en uitdagende manier juist heel veel aandacht aan het ‘zucht en steun onderwerp’. Het verschil is echter dat jouw aandacht voor dat onderwerp zodanig gedramatiseerd is dat je eigenlijk (net als die groep mannen) zegt: hee zeikerd… je hebt het er zelf naar gemaakt, dus wat dacht je ervan om zelf een oplossing te vinden?

Het verschil is alleen dat je het niet direct zegt maar met een kwinkslag, veel non-verbale communicatie en een dramatische intonatie. Je reactie zou dan kunnen zijn: “het leven is voor jou inderdaad al over voordat het echt begonnen is! 🙂 🙂 🙂 Dit komt nooit meer goed! 🙂 🙂 🙂 Kijk er zijn mensen die uit dit soort diepe dalen weer naar boven kunnen klauteren, en er zijn mensen die alleen maar verder wegzakken… moet jij raden in welke categorie jij hoort 🙂 🙂 🙂”.

Humor helpt

Dus als jouw vriend of vriendin niet kan wat Adriaan van Dis wel zo goed kan, dramatiseer de situatie dan met humor. Je zult merken dat je niet alleen die ander helpt, maar dat je er ook zelf vrolijker van wordt.

 

Aangrijpende situaties, kun je dan ook provoceren?

buurvrouw en buurvrouw

Aangrijpende situaties, kun je dan ook provoceren?

Mijn buurvrouw gaat overlijden en ik plaats provocaties… In trainingen vertellen wij de deelnemers altijd dat je op een traumatische ervaring niet kunt provoceren. Hoogstens op het gedrag wat iemand vertoont. Maar je kunt ook provoceren over onderwerpen rondom deze moeilijke tijden. Puur en alleen om te relativeren en een lach teweeg te brengen.

Ik realiseer me dat het woord ‘provoceren’ in deze situatie raar klinkt. Maar een provocatie plaats je niet altijd omdat je iemand wilt prikkelen of uitdagen. Soms provoceer je om situaties te relativeren. In het geval van mijn buurvrouw en mij gaat het om de acties die zij onderneemt en om die dingen die mensen om haar heen willen regelen.

Ik moet afscheid gaan nemen.

Mijn buurvrouw en goede wandelvriendin vertelde mij 2 weken geleden dat ze niet lang meer te leven heeft. Het eerste wat we hebben gedaan is een flinke wandeling maken en dat gaf veel tijd en ruimte om er eens rustig over te praten. Onder andere over al die dingen die nog geregeld moeten worden. Toen vertelde ze me dat het zo lastig was om het met haar ‘naasten’ te bespreken. Die worden dan zo dwingend (waarschijnlijk alleen maar met goede bedoelingen) en dat wil ze helemaal niet. Onze gesprekken zijn luchtig en soms kan ik een provocatie plaatsen die relativerend is en ruimte geeft. Haar horen lachen is dan zo fantastisch.

Kun je in deze situatie provoceren?

Je kunt niet provoceren over het feit dat het einde van het leven nadert en dat het toch maar fijn is dat dat maximaal 6 maanden zal duren. Alhoewel ik me wel kan voorstellen dat ik op een zeer passend moment kan zeggen dat de onzekerheid in ieder geval niet lang zal duren…

Mijn buurvrouw en ik kennen elkaar goed. Ze voelt goed aan dat ik het ook moeilijk vind maar dat ik ook begrijp dat soms een relativerende opmerking zoveel prettiger is. Zij gaat heel goed met haar situatie om. Ze heeft er vrede mee, wil nog een paar dingen regelen, maar wel op haar manier. Je kunt wel stellen dat ze er buitengewoon relaxed over is. En sommige momenten lenen zich zo goed voor een provocatie, daar moet ik dan wel gehoor aan geven J.

Twee voorbeelden

Zo heeft zij besloten onze hond (nu nog een puppy van bijna 4 maanden) schandelijk te verwennen. Wat krijg je dan… het beestje wil het liefst naar de buurvrouw en wordt er helemaal ‘wild’… Ik zeg nog tegen mijn buurvrouw: “ Je verwent haar teveel. Daar houd je de rest van je leven last mee!!! Maar ja, daar zal jij je nu werkelijk geen zorgen over maken…”. Haar lach (en haar INDERDAAD) is dan zo geweldig om te zien.

En afgelopen weekend was het prachtig weer en moest zijn naar haar visite toe omdat die (overlijdens)zaken met haar wilden doorspreken. We zaten samen wat grappen te maken over het feit dat het geen weer is om ‘op visite’ te gaan en ik kon het niet laten te zeggen dat ze de afspraak best een weekje kon verzetten met als smoes: “Ik heb besloten mijn overlijden nog een weekje uit te stellen, kunnen we onze afspraak nu ook een week verzetten?”. Wederom haar lach… en daarna zijn ze vertrokken naar hun afspraak.

De omgeving schrikt van mij…

Bovenstaande opmerking komen echt niet achter elkaar. Ik wens mijn buurvrouw nog vele jaren toe, maar zij begrijpt heel goed hoe ik het bedoel. Fascinerend is de reactie van anderen om ons heen. Die schrikken enorm van zo’n opmerking. (Zij vinden het duidelijk wel zeer provocerend.)  Ik zie ze dan denken; oh jee, dat kun je echt niet maken… Maar om wie gaat het hier werkelijk? Om mijn buurvrouw toch? Zij zoekt mij op voor deze opmerkingen, voor deze luchtigheid. En het moge duidelijk zijn dat ik het ook moeilijk vind en dat mij de tranen af en toe ook in de ogen schieten. Maar ik ben niet ziek en het gaat niet om mij. Het gaat erom dat zij op een mooie manier (en op haar manier met een lach) haar laatste maanden/weken kan doorbrengen.

Provoceren doe je met liefde en respect. Sommige problemen kunnen niet opgelost worden. Gun mensen om je heen dan een lach. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Het lucht op, het haalt de zwaarte van een situatie en het geeft even geen stress in het hoofd. En daar heeft zij wel baat bij. En wellicht voelt ze zich uitgedaagd toch nog een paar dingen anders te doen, maar dat is niet het doel van mijn provocaties.

 

 

 

Verras je familie met leuke provocaties

kerstartikelDe komende periode komen ze misschien weer op je pad. Vrienden en familieleden die je weten te irriteren. Op één of andere manier weten ze je altijd weer op de kast te krijgen. En wat doe jij? Je gaat je verdedigen, je gaat uitleggen of je gaat boos doen. Dat hoeft dus niet. Verras de ander eens met een verfrissende maar vooral uitdagende provocatie.

Een Provocatie hoeft niet altijd met veel drama en woorden tot stand te komen. Er zijn ook hele fijne ‘inkoppers’ die vrijwel altijd succes hebben. Ze vereisen maar een paar vaardigheden:
1. zorg dat je in de lachstemming bent.
2. Wil het probleem van de ander vooral niet oplossen.
3. Neem de Ja Inderdaad modus aan.
Heb je die twee, dan is de basis gelegd en kun je de volgende provocaties gaan plaatsen.

Extrinsieke motivatie zoeker
Regelmatig komen er mensen naar ons toe die dan vertellen: “Nou, ik geloof niet dat ik dit ga leren…” of “dit kan echt niet..”. Dat zijn van die momenten waarop de ander stiekem verwacht dat jij je best gaat doen om hem te overtuigen dat hij het echt wel kan. Extrinsieke motivatie zoekers noemen wij ze maar even. De meeste mensen voldoen vervolgens ook gelijk aan die verwachting en worden die extrinsieke motivator. Opmerkingen als: het valt echt wel mee en je doet het al hartstikke goed zijn dan niet ongewoon. Met andere woorden: jij gaat je best doen hem te overtuigen dat hij het wel kan, en hij zuigt jouw energie weg en blijft dan meestal ook nog zeggen: “nou, ik weet het niet hoor”.

De provocatieve one-liner
Er is ook een provocatieve mogelijkheid. Zo’n persoon kun je een intrinsieke motivatie geven door één korte maar krachtige one-liner te gebruiken. In bovenstaande situatie zou dat betekenen: “Wij zagen jou ook al binnenkomen en wij dachten… jij gaat dit noooooooit leren of in het tweede geval: jij kunt dit inderdaad niet”. Verrassend maar meestal ook zeer verhelderend voor de twijfelaar. Hij denkt direct: “huh… wat zegt hij nou? Dat is niet de bedoeling! Ik ga dit echt wel leren!”. Mocht het inderdaad zo zijn dat hij het nooit gaat leren, dan leidt deze one-liner leidt tot de gedachte: “ik moet ook ophouden hier over te blijven zeuren”.

De zwart-wit keuze
In zo’n zelfde situatie kun je er ook voor kiezen om de ander een zwart-wit keuze te geven. In bovenstaand voorbeeld zou je dan zeggen: “Ja weet je… je hebt mensen die dit kunnen leren en je hebt mensen die het nooit gaan leren… Moet jij raden in welke categorie jij past!” Of in het tweede geval: “je hebt mensen die vinden dat dit kan of dat dit echt veel te ver gaat… Moet jij raden in welke categorie jij past!”. De twijfelaar moet dus een keuze maken. En door je laatste zin: moet jij raden in welke categorie jij past… doe je aan de zogenaamde ‘hang yourself methode’. Hij heeft geen keuze en moet wel zeggen: “in die laatste categorie zeker….” In principe doe je niet anders dan bij de one-liner, echter je laat nu de twijfelaar zelf zeggen dat ie het nooit gaat leren. Het resultaat is niet anders dan bij de one-liner. Wie wil er nu bij een groep horen die het nooit gaat leren? Niemand toch?

Hebben mensen twijfel over hun capaciteiten en zeggen ze dingen als: “Ik kan dit niet hoor!” of “dit is niets voor mij”. Motiveer hem door gebruik te maken van een one-liner of een zwart-wit keuze. Effectief en verrassend. Doe het wel met een empatisch contact, humor en veel intonatie zodat de ander begrijpt dat je hem provoceert. Gegarandeerd krijg je de lachers op je hand en de twijfelaar zit daar zeker bij.