Geef ze 1 vinger…

Gepubliceerd: 1 april 2020
Door: Erica Risiglione

Blog

Ken jij ze ook, mensen die je grenzen continu overschrijden? Op dit moment zouden het ook maarzo je kinderen kunnen zijn…

We hebben er allemaal mee te maken; mensen die een beetje raar zijn, mensen die heel raar zijn, mensen die rete irritant zijn, mensen die je leven zuur maken of mensen die jouw leven zelfs onmogelijk maken. Het liefst zou je ze compleet ontwijken, maar als dat dan echt niet kan dan wil je misschien wel wat tips om met ze om te gaan.

Communiceren met humor en uitdaging is 9 van de 10 keer de situatie groter maken. Dat doen we ook met die mensen die je 1 vinger geeft en vervolgens jouw hele hand nemen. (Het zou een kind kunnen zijn 😊.) Jij dacht dat je je grenzen goed aangaf? Deze persoon gaat er met 1000 goede bedoelingen steeds iets verder overheen. En jij laat dat natuurlijk gebeuren totdat je uit je panty springt… En dan is het nog maar de vraag wie de strijd gaat winnen 😊. Wie is het beste getraind in zijn gedrag? De overschrijder of jij?

Waarom overschrijden mensen jouw grenzen?

Ik heb het nu even niet over kinderen, maar over die volwassen mensen die dit al hun hele leven doen. Het zijn mensen die zelf geen hekken of deuren hebben. Voor hen zijn is alles wat van jou is ook van hen. Positief gezien zijn het mensen die graag contact maken en bijzonder productief zijn als je hun ‘hulp’ echt nodig hebt. Mijn (ex) buurman is zo iemand. Ik vroeg om hulp en voor ik het wist werd alles mij uit handen genomen.

Dat was natuurlijk niet mijn bedoeling… het was de bedoeling dat ie alleen deed wat ik hem vroeg en vervolgens terug zijn hok in zou gaan. Hij dacht waarschijnlijk, hoera ik kan helpen, ik doe gelijk dit, dat, zus en zo ook en volgende week doe ik het ook, en volgende maand doe ik het dubbel op… Weet dat veel organisaties (die afhankelijk zijn van hulp van burgers) zonder deze mensen waarschijnlijk niet kunnen bestaan.

Lekker belangrijk

Ik zou dus willen zeggen, geef ze een klein beetje het voordeel van de twijfel, ze doen ook (heel vaak) goed. Maar daar heb jij natuurlijk een broertje dood aan. (Ik ook trouwens als het over mijn buurman gaat.)

Wat kun je doen? Verhuizen, afstand nemen, een ‘hitman’ inhuren? Of als dit wel over je kinderen gaat… ze op marktplaats zetten met in de beschrijving: “hartstikke lief met maar 1 klein foutje…” Maar het is beter om toch duidelijker je grenzen aan te geven. Gewoon nee blijven zeggen. Wel respectvol maar toch NEE. Leg uit dat jouw grens is bereikt. Maak je geen zorgen, de echte overschrijders komen echt wel bij je terug.

Met humor en uitdaging

Wil je op een bijzondere manier aangeven dat jouw grens is bereikt dan vereist dat wel het een en ander van je non-verbale communicatie en intonatie. Namelijk je gaat het tegenovergestelde doen van wat je eigenlijk wil. Je gaat de hem niet jouw hele hand geven, maar 2 handen, 2 armen, voeten en benen. Is dat niet voldoende dan is het de beste oplossing jouw hele lijf ter beschikking te stellen. Dit uiteraard als metafoor. Hoe werkt het in de praktijk?

Stel je hebt hulp gevraagd in je tuin en vervolgens wil iemand de hele inrichting van je tuin overnemen. En stel jij zit daar niet op te wachten 😊. Met veel humor en uitdaging zou je voor kunnen stellen of hij niet ook je huis wil renoveren en vervolgens opknappen. Je zou er een sausje zelfspot overheen kunnen gooien en aangeven dat jij daar toch al ongeschikt voor was. Je bent tenslotte de 30 (of 40, of 50) al gepasseerd. Met kinderen werkt het in principe niet anders. Een beetje herrie maken is wel erg matig! Dat kan altijd beter. Leg in geuren en kleuren uit hoe dat moet!

Het doel

Let wel op dat je dit doet met de intentie de ander te laten voelen dat hij jouw grenzen overschrijdt. Dus het moet een absurde lachspiegel zijn waarin hij zijn gedrag uitvergroot terugziet. Misschien reageert hij erop, misschien niet, het kan de basis zijn voor een echt gesprek waarin je je grenzen aangeeft. En doe het met respect. Je wilt hem namelijk niet afzeiken want dan werkt deze methode zeker niet.